Τι σημαινει επιχειρώ

«Επιχειρηματικότητα δεν είναι μόνο η ίδρυση μιας επιχείρησης.

Το επιχειρηματικό πνεύμα δεν είναι απαραίτητο μόνο στους επιχειρηματίες.

Είναι κυρίως η ανίχνευση και η κινητοποίηση των ταλέντων και των δυνατοτήτων για έκφραση και δημιουργία.

Είναι η διαχείριση του φόβου και η υπέρβαση των αναστολών μπροστά στο ενδεχόμενο της αποτυχίας.

Είναι η αποδοχή του στοιχείου της αβεβαιότητας και η μετουσίωσή της σε δράση.

Είναι οι επιστημονικές γνώσεις και οι έξυπνες ιδέες μεταμορφωμένες σε καινοτόμες εφαρμογές.

Είναι με άλλα λόγια, η τόλμη για ενεργό συμμετοχή στο κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό γίγνεσθαι.»

Είμαι σίγουρη ότι αυτά τα λόγια τα έχετε ξανακούσει. Και αυτές οι σκέψεις σίγουρα σας έχουν απασχολήσει.

Εγώ προσωπικά δεν βρήκα καλύτερη εισαγωγή να σας μιλήσω για την επιχειρηματικότητα, την ανάγκη εμπλοκής των νέων, τους κινδύνους, τις παρεξηγήσεις και ίσως κάποιους άλλους ευρύτερους προβληματισμούς…

Τι είναι όμως επιχειρηματικότητα;

Η έννοια της επιχειρηματικότητας εμφανίζεταιπολύ πιο πλατιά από εκείνη του επιχειρηματία,διότι περιλαμβάνει και πολλά άλλα άτομα εκτός από αυτόν. Όταν λέμε ότι ο άνθρωπος «επιχειρεί» εννοούμε ότι προσπαθεί να κάνει κάτι καινούριο.

Η επιχειρηματικότητα αναφέρεται στη διαδικασία που περιλαμβάνει όλες τις λειτουργίες, δραστηριότητες και ενέργειες που συνδέονται με το να εντοπιστούν οι ευκαιρίες και να δημιουργηθεί μια οργάνωση που θα τις αξιοποιεί.

Με την έννοια αυτή, όταν αναλαμβάνω κινδύνους ή επενδύω  πόρους για κάτι καινούριο ή για ανάπτυξη νέων ή τροποποιημένων προϊόντων ή νέων αγορών, υπάρχει ένα άτομο – εν προκειμένω εγώ – με επιχειρηματικό πνεύμα. Δηλαδή και στις μεγάλες επιχειρήσεις τα στελέχη που παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά αυτά είναι στελέχη με επιχειρηματικό πνεύμα.

Βέβαια αυτό δεν πρέπει να παρερμηνευθεί και να θεωρηθεί ότι κάθε στέλεχος είναι ή μπορεί να είναι και επιχειρηματίας.

Η βασική δουλειά κάθε στελέχους είναι να κάνει την επιχείρηση να λειτουργεί αποτελεσματικά, ενώ αντίθετα η βασική δουλειά ενός επιχειρηματία είναι να δημιουργεί ή να προκαλεί σκόπιμες αλλαγές.

Γιατί όμως είναι σημαντική η επιχειρηματικότητα;

Η επιχειρηματικότητα, που αρκετοί έχουν ονομάσει τέταρτο συντελεστή της παραγωγής, έχει προφανείς θετικές προεκτάσεις:

  • συμβάλλει καθοριστικά στην ανάπτυξη και την προωθεί σε τοπικό και εθνικόοικονομικό επίπεδο
  • δημιουργεί θέσεις εργασίας
  • βοηθά ειδικότερα τις μη προνομιούχες ομάδες, τους νέους και τις νέες, να βρουν απασχόληση
  • απελευθερώνει το δυναμισμό του ατόμου
  • συμβάλλει στην άρση της περιθωριοποίησης
  • μετέχει αμείωτα στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής
  • λειτουργεί αθροιστικά, εξισορροπιστικά και δυναμικά εν μέσω θεσμών και διαδικασιών δημοκρατίας.

Ωστόσο, όλοι μας, και ειδικά οι νέοι και νέες, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πάνω από όλα, η δημιουργία μιας επιχείρησης είναι η ατομική πράξη ενός ανθρώπου που αναλαμβάνει το ρίσκο, και μάλιστα ενός ανθρώπου που συχνά είναι απροετοίμαστος.

Η επιτυχία ή αποτυχία της επιχειρηματικής του δραστηριότητας εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τα στοιχεία της προσωπικότητάς του, τις δεξιότητες που έχει και τις ικανότητες που αναπτύσσει, τη μεθοδικότητα, την επιμονή, την αισιοδοξία, τη διάθεση για προσωπική δέσμευση και ανάληψη κινδύνων, τη σωστή πληροφόρηση και την καλή γνώση του αντικειμένου.

Με άλλα λόγια, είμαι ο εαυτός μου και επιχειρώ, γιατί μπορώ… 

Τα κίνητρα της επιχειρηματικότητας είναι λίγο πολύ γνωστά:

Το κέρδος, η ανεξαρτησία, η προσωπική και επαγγελματική καταξίωση αλλά και η προοπτική μιας εναλλακτικής επιλογής απέναντι στη μη ικανοποιητική εργασία. Στη χώρα μας βέβαια, συνήθως ευνοείται και από την υπάρχουσα οικογενειακή επιχείρηση…

Οι δεξιότητες που βοηθούν στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας είναι αυτές της:

  • Επικοινωνίας
  • Προσαρμοστικότητας
  • Ανεκτικότητας – Ευρύτητας πνεύματος
  • Αποδοχής της διαφορετικότητας
  • Συνεργασίας
  • Γρήγορης αντίδρασης σε προκλήσεις
  • Ευρηματικότητας
  • Ανάληψης πρωτοβουλιών και λήψης αποφάσεων
  • Διαχείρισης επιλογών και ιεράρχησης προτεραιοτήτων

Ποιοι όμως εμφανίζονται ως ανασταλτικοί παράγοντες στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας;

Η ιδιότητα και το επάγγελμα του επιχειρηματίαθεωρούνται ιδιαίτερα ελκυστικά και η προσπάθεια που καταβάλλεται εκ μέρους αυτού που επιχειρεί γίνεται γενικά ευρέως αποδεκτή.Ωστόσο, πολύ συχνά ορθώνονται κάποια εμπόδια και τείνουν να αναστείλουν το ξεκίνηματης επιχειρηματικότητας.

Τα συνηθέστερα εμπόδια γεννιούνται, αφενός,από το στενό οικογενειακό περιβάλλον και τον κοινωνικό περίγυρο, αλλά αναδύονται, αφετέρου, και από την προσωπικότητα και τα στοιχεία που συνθέτουν την κουλτούρα του κάθε ατόμου.

Οι πιο συνηθισμένες αναστολές πηγάζουν κυρίως από το γεγονός ότι ως κοινωνία επικεντρώνουμε σε κάποιους παράγοντεςσχετικά με την επιτυχία ή αποτυχία, εν γένει, που συνοδεύει την έναρξη μιας επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Η καινοτομία

Προϋπόθεση της επιτυχημένης επιχειρηματικής δραστηριότητας είναι να εισάγουμε ένα καινοτόμο σχέδιο και πρόταση.

Δεν είναι βέβαιο ότι η πρωτότυπη ιδέα θα αρέσει, θα πουλήσει ή θα ξεπεράσει μια άλλη, από παλιά δοκιμασμένη.

Ο σίγουρος επιχειρηματικός σχεδιασμός

Για να στήσω μια επιχείρηση είναι αναγκαίος ο προσεκτικός, αναλυτικός και επιστημονικόςσχεδιασμός της.

Σχετικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι η επιβίωση μιας επιχείρησης δεν εξαρτάται απόλυτα από την μελέτη και τον σχεδιασμό της. Η διαίσθηση, η τόλμη και ο αυτοσχεδιασμός του επιχειρηματία είναι πολλές φορές ικανά να αναπληρώσουν ένα πολυέξοδο επιχειρηματικό σχέδιο.

Η έλλειψη απαραίτητων γνώσεων και ικανοτήτων

Για να είσαι ο τέλειος επιχειρηματίας, πρέπει να διαθέτεις πολλές τεχνικές και διοικητικές γνώσεις, πολλά ταλέντα και να λειτουργείς ως Μέγας Ναπολέων.

Ιδανικά, αυτά τα εργαλεία θα τα ήθελαν όλοι. Αλλά μια καλή λύση για εκείνον που δεν είναι τόσο τυχερός είναι η εμπειρία. Η απασχόληση σε παρόμοιο τομέα θα βοηθήσει ένα άτομο να μάθει πώς δουλεύουν οι επιχειρήσεις, να βρει ιδέες και να εδραιώσει γνωριμίες, ώστε να κτίσει τη δική του επιχείρηση.

Το ρίσκο

Αναπτύσσοντας επιχειρηματική δραστηριότητα, ο επαγγελματίας ζει σε μια συνεχή ανασφάλεια, εκτεθειμένος στον κίνδυνο της αποτυχίας ή μιας πιθανής δυσμενούς οικονομικής εξέλιξης.

Σαφώς και η επιχειρηματικότητα είναι ενσωματωμένη στον κοινωνικό και οικονομικόιστό, που σημαίνει ότι υπάρχει μια αλληλένδετη σχέση μεταξύ του επιχειρηματία, τωνχρηματοδοτών του, των προμηθευτών του, των εργαζομένων του και των πελατών του.

Επομένως, ο κίνδυνος μοιράζεται σε ένα ευρύ ανθρώπινο δίκτυο συνεργατών.

Εντούτοις, η αποτυχία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής, της καθημερινότητας, οπότε πάντοτε ελλοχεύει ο κίνδυνος αυτής της πιθανότητας, δίχως αυτό να σημαίνει ότι η αποτυχία αποτελεί και τον κανόνα.

Η μικρή ελληνική αγορά

Οι δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας να δεχτεί πολλές επιχειρηματικές δραστηριότητεςείναι περιορισμένες.

Αυτή η άποψη δεν φαίνεται να ευσταθεί, αν λάβουμε σοβαρά υπόψη τους νέους κλάδουςπου αναπτύσσονται ή μπορούν να αναπτυχθούν περαιτέρω, τους παραδοσιακούς κλάδους που μεταλλάσσονται και τη νεανική δημιουργικότητα που οδηγεί σε νέα προϊόντα και υπηρεσίες με αποτέλεσμα να προβάλουν νέες ευκαιρίες.

Η διάκριση των φύλων

Εδώ τα πράγματα ταλαντεύονται μεταξύ μύθου και πραγματικότητας: Υπάρχει πράγματι μια υπερεκπροσώπηση από άνδρες μεταξύ των ιδρυτών εταιρειών στις περισσότερες χώρες, σε πολλές δε περιπτώσεις οι άνδρες φτάνουν να είναι διπλάσιοι των γυναικών. Το ενδιαφέρον για ανάπτυξη επιχειρηματικότητας είναι μεγαλύτερο στους άνδρες από ότι στις γυναίκες. Σε ό,τιαφορά τις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές επιλογές των κοριτσιών, διαπιστώνεται ότι αυτές εξακολουθούν να υπαγορεύονται από το φύλο και τις στερεοτυπικές αντιλήψεις που φέρουν σχετικά με διάφορους επαγγελματικούς ρόλους ανδρών και γυναικών, τον διαχωρισμό σε ανδρικά και γυναικεία επαγγέλματα, με αποτέλεσμα να συνωστίζονται σε επαγγέλματα φροντίδας και υπηρεσιών. Οι γυναίκες ακολουθούν ως επί το πλείστον επαγγέλματα που σχετίζονται με την αισθητική, την ένδυση, την υγεία, την πρόνοια, τον τουρισμό, την γραμματειακή υποστήριξη.

Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για όρους κράτους, δημοκρατίας, οικονομίας, περιβάλλοντος, παιδείας και πολιτισμού.

Να θέσω δηλαδή την προβληματική της εμπλοκής της επιχειρηματικότητας αλλά και των νέων σε αυτήν, μέσα από ένα πρίσμα αναθεώρησης, πρόληψης, αντιμετώπισης, άρνησης, αλλαγής, συνδιαλλαγής.

Αποφάσισα όμως να μην κάνω αυτό.

Σκέφτηκα πως είναι καλύτερο να μη βάλω καθρέφτη στα πράγματα, αλλά να σπάσουμε μαζί το ενδιάμεσο τζάμι, το γυαλί που μπορεί να παραμορφώνει…

Οι νέοι λοιπόν στο προσκήνιο… Οι νέοι στο σήμερα της επιχειρηματικότητας… 

Η Ευρώπη φαίνεται μέσες άκρες να συμφωνεί, ιδίως με την είσοδο στον 21ο αιώνα: παρά την ποικιλοµορφία των καταστάσεων, οι νέοι έχουν τις ίδιες φιλοδοξίες αλλά και τις ίδιες δυσκολίες.

Αποτελούν µία ομάδα σε πλήρη εξέλιξη, η οποία χαρακτηρίζεται από τα εξής:

  • εισέρχεται στην απασχόληση και δημιουργεί οικογένεια σε μεγαλύτερη ηλικία
  • περνά συνεχώς από την εργασία στις σπουδές και αντίστροφα, αλλά κυρίως διέρχεται από ατοµικές πορείες πολύ διαφορετικές από αυτές του παρελθόντος
  • δεν επιτρέπει ή δε βιώνει το σχολείο ή το πανεπιστήµιο, την απασχόληση και το κοινωνικό περιβάλλον ως τους βασικούςπαράγοντες κοινωνικής ενσωμάτωσης
  • κερδίζει την αυτονομία όλο και πιο αργά

Όλη αυτή η ζύμωση που διαρκεί πολλές φορές ακόμα και 3 περίπου δεκαετίες μεταφράζεται συχνά με μελανές αποτυπώσεις: οι νέοι αισθάνονται ευάλωτοι και απειλούμενοι, χάνουν την εμπιστοσύνη τους στα ισχύοντα συστήματαλήψης αποφάσεων και παράλληλα εμφανίζουν μια μικρότερη ή μεγαλύτερη αδιαφορία για τις παραδοσιακές μορφές συμμετοχής στο δημόσιοβίο, αλλά και συμμετοχής στις οργανώσεις νεολαίας.

Κατά πόσο άραγε οι δημόσιες πολιτικές που έχουν σχεδιαστεί ΑΠΟ και ΓΙΑ τους μεγαλύτερούς τους εκφράζουν τους νέους πολίτες αυτής της χώρας, αλλά και κάθε χώρας;

Υπάρχει ένα ποσοστό νέων που οχυρώνεται μέσα στην αδιαφορία και στον ατομικισμό, ενώ ένα άλλο νιώθει έλξη για πιο υπερβολικούς τρόπους έκφρασης, ακόμα και στο περιθώριο των δημοκρατικών ορίων.

Η πλειοψηφία όμως των νέων, ακόμα και αυτών που εν πρώτοις απέχει, επιθυμεί πραγματικά να συμμετέχει, να επηρεάζει τις πολιτικές, αλλά δεν βρίσκει ίσως τον τρόπο για να το πετυχαίνει.

Οι νέοι της Ευρώπης έχουν πολλά πράγματα να πουν, γιατί πρώτοι αυτοί επηρεάζονται από τις οικονομικές εξελίξεις, τις δημογραφικές ανισορροπίες, την παγκοσμιοποίηση, την πολυπολιτισμικότητα, τη διαπολιτισμική συνύπαρξη (ως στόχο) και τις εκφράσεις ρατσισμού (ως κακό σημάδι των καιρών).

Είναι σίγουρο ότι ως συλλογικό ασυνείδητο, η ευρωπαϊκή κοινωνία αναμένει (και μέσα σε αυτό το τρίτο πρόσωπο είμαι κι εγώ κι εσείς) να ανακαλύψουν οι νέοι κι άλλες μορφές κοινωνικών σχέσεων, άλλους τρόπους έκφρασης της αλληλεγγύης, να βιώσουν τις διαφορές και να εμπλουτιστούν από αυτές, τη στιγμή που νέες αβεβαιότητες κάνουν την εμφάνισή τους.

Θέλω να κλείσω αισιόδοξα: 

Παρά το πολύπλοκο κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο, οι νέοι αποδεικνύουν καθημερινά ότι διαθέτουν μεγάλη ικανότητα προσαρμογής. Οι πολιτικοί ιθύνοντες, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, έχουν την αρμοδιότητα να διευκολύνουν την προσαρμογή αυτή, εξασφαλίζοντας στους νέους ένα πλήρως ενεργό ρόλο στις κοινωνίες µας.

πηγή

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *